အကယ္ဒမီ ထြန္းအိႁႏၵာဗိုဟာ သဘာဝက်တဲ့ သရုပ္ေဆာင္မႈမ်ားေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ခ်စ္ပရိသတ္မ်ားရဲ႕ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ အားေပး မႈကို လက္ခံရရွိသူ တဦးျဖစ္ၿပီး သရုပ္ေဆာင္အႏုပညာ အဝန္းအဝိုင္းအတြင္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြရဲ႕ ေလးစား ခ်စ္ခင္ ျခင္းကိုပါ ခံယူရရွိသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္၊ ဂီတဘက္မွာလည္း ပရိသတ္အခိုင္အမာ ရခဲ့သူျဖစ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ေခတ္တေခတ္ ကို ျဖစ္ေစခဲ့သူ တဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ဇာတ္ရုပ္ေတြ ထပ္လြန္းလာတဲ့ သရုပ္ေဆာင္ျခင္း အလုပ္ကို ၿငီးေငြ႔လာတဲ့အတြက္ စိတ္ႀကိဳက္ေတြ႔တဲ့ ဇာတ္ေကာင္စရိုက္မ်ိဳး ရိုက္ခြင့္မႀကံဳမျခင္း ကားရိုက္ေတြ နားထားတယ္လို႔ ဆိုတဲ့ သူဟာ ေလာေလာဆယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရုပ္ရွင္ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီမွာ ပါဝင္ကူညီ ဝိုင္းဝန္းေပးေနရင္းက တဘက္မွာလည္း ဆက္လက္ သင္ယူခ်င္ေနတဲ့ ပညာရပ္ေတြအတြက္ အေျခခံျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္စာကို အရင္ဆံုး ေလ့လာေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးေလာကနဲ႔လည္း ရင္းႏွီးထိစပ္မႈရွိတဲ့ ထြန္းအိႁႏၵာဗိုကို သူသိျမင္ ခံစားထိေတြ႕မိတဲ့ ျမန္မာျပည္က အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေရးကိစၥနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဧရာဝတီ ျမန္မာပုိင္း အယ္ဒီတာ ေအးခ်မ္းေျမ့က ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ေမး။ ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလတုန္းက ေနျပည္ေတာ္မွာ အမ်ိဳးသမီးဖိုရမ္ လုပ္သြားတယ္။ အဲဒီမွာ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အဖြင့္ မိန္႔ခြန္းေျပာတဲ့အခါမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ အင္အားျမႇင့္တင္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ပိုၿပီး ပါ၀င္လာေအာင္ သူ႔အေနနဲ႔ႀကိဳးစားေနတယ္တဲ့။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း အမ်ိဳးသမီး အမ်ိဳးသား ခြဲျခားမႈေတြ ရွိေနေသးတယ္လို႔ သူကေျပာသြားတယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ခြဲျခားမႈေတြရွိေနတယ္လို႔ လႊတ္ေတာ္အမတ္ မျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာသြားခဲ့ေတာ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးတဦးျဖစ္တဲ့ မထြန္းအိႁႏၵာဗို ကေရာ အဲဒါကို ဘယ္လိုသေဘာရသလဲ။
ေျဖ။ ။ က်မထင္တာေတာ့ အေမစု (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္) ေျပာတဲ့ အဓိက အဓိပၸာယ္ကေတာ့ Gender ခြဲတဲ့ကိစၥကို ပေပ်ာက္ ေစခ်င္လို႔၊ မရွိေစခ်င္လို႔ေျပာတဲ့ သေဘာပဲ။ က်မတို႔ဆီမွာ Gender ခြဲတာ ရွိေနတာေပါ့။ ဘုရားဆိုလည္း တက္လို႔ မရတဲ့ေနရာေတြ ရွိေနတယ္။ က်မတို႔လည္း ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ နားလည္ၾကပါတယ္။ တျခားေနရာမွာလည္း အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အမ်ိဳးသား ခြဲျခားတာ ေတြ႕ရတယ္။ က်မကေတာ့ လူဆိုရင္ လူသားတေယာက္အေနနဲ႔ပဲ လက္ခံခ်င္တယ္။ အဲဒီလူရဲ႕ အရည္အခ်င္းေပၚမွာပဲ ဆံုးျဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ ေယာက်္ားမို႔လို႔ ဘာျဖစ္ရမယ္၊ မိန္းမမို႔လို႔ ဘာျဖစ္ရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ က်မသိပ္မႀကိဳက္ဘူး။ က်မတို႔ အိမ္ေထာင္ေရးမွာလည္း ေယာက်္ားနဲ႔ မိန္းမဆိုၿပီး က်မလက္မခံဘူး။
ဒီအိမ္ေထာင္တခုမွာ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥကို ဘယ္သူ ဘယ္လိုတာ၀န္ယူၿပီး ခြဲျခမ္းလုပ္ကိုင္ေနသလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာပဲ အိမ္ေထာင္ေရးကို ေျပလည္ေအာင္တည္ေဆာက္တယ္။ ေယာက်္ားမို႔လို႔ဆိုၿပီး ေျခသုတ္ပုဆိုးေႁမြစြယ္က်ိဳး မိန္းမေတြ လိုမ်ိဳးလည္း က်မမလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီလိုပဲ မိန္းမ ထမီနား ခိုစားတဲ့ေယာက်္ား ဆိုတဲ့ အေျပာမ်ိဳးကိုလည္း ကိုေအာင္မင္းထြန္းလည္း အျဖစ္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီအိမ္ေထာင္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ တာ၀န္ဆိုတာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ေလ။ အဲဒီအေရးႀကီးတဲ့ တာ၀န္ ေတြကို က်မဘယ္မွာ တာ၀န္ယူသလဲ၊ သူဘယ္မွာ တာ၀န္ယူသလဲ၊ သူဘယ္ေလာက္ တာ၀န္ ယူမႈ ရွိသလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ က်မတို႔အိမ္ေထာင္ေရးက တည္ေနတာျဖစ္တယ္။ က်မတို႔အိမ္ေထာင္မွာ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ မရွိသလိုပဲ တိုင္းျပည္မွာလည္း မရွိေစခ်င္ဘူး။ အရည္အခ်င္းနဲ႔ပဲ သြားေစခ်င္တယ္။
ေမး။ ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အမ်ိဳးသမီးအင္အား အရမ္းနည္းေနတယ္လို႔ အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႕အစည္း တခ်ိဳ႕က ေ၀ဖန္ၾကတဲ့ အေပၚ အစ္မအေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္သလဲ။ ဘယ္လို ျဖစ္ေစခ်င္သလဲ။
ေျဖ။ ။ က်မကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔အမ်ိဳးသား Gender ခြဲတဲ့ကိစၥကို ေခါင္းစဥ္သပ္သပ္ ေျဖရမွာေပ့ါ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကေတာ့ တကယ္ နားလည္တတ္ကၽြမ္းၿပီး တကယ္လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးပဲ မ်ားမ်ား၊အမ်ိဳးသားပဲ မ်ားမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက သက္ေရာက္မႈ ေႏွးေနတာကို ျမန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ ေရာက္ေစခ်င္ပါတယ္။ အေမစု တေယာက္တည္းနဲ႔ မျဖစ္ဘူးေလ။ အေမစုက အမ်ားႀကီး ေျပာႏိုင္ဆိုႏိုင္ ရွိေသာ္လည္း လုပ္ေပးမွလည္း ျဖစ္ေသးတာ။ သူက လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒လည္း မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တခုက ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ကိစၥႀကီးကလည္း လံုး၀ သေဘာမက်ဘူး။ ဘယ္မွာမွလည္းမရွိဘူး။ အဓိပၸာယ္လည္းမရွိဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။
ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ဳိးသမီးက႑ကုိ ျမႇင္႔တင္ဖုိ႔ စတင္ႀကိဳးစားလာၾကၿပီ၊ အရင္ကဆုိရင္ လုပ္ခြင္႔မရတာေတြ အခု ျမႇင္႔တင္ လာၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။ မင္းသမီးေတြက ႏုိင္ငံတကာမွာ ဆုိရင္ လွတာတခုတည္း မဟုတ္ဘဲ ေတာ္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ လွလည္းလွ ေတာ္လည္း ေတာ္တဲ့ မင္းသမီးေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရုပ္ရွင္ေလာကအတြက္ လိုအပ္သလား။ လုိအပ္တယ္ ဆုိလုိ႔ရွိရင္လည္း ဘာေၾကာင့္လဲလုိ႔ ေျပာျပေပးပါ။
ေျဖ။ ။ လုိအပ္တာေပါ့။ အမ်ားႀကီးလုိအပ္တယ္။ အသိ၊ အျမင္၊ အၾကား၊ ဗဟုသုတႂကြယ္၀ျခင္းဟာ ဘယ္က႑ကုိမဆုိ တုိးတက္ ေစတာပဲ။ ႏုိင္ငံတကာမွာက်ေတာ့ ငယ္ကတည္းက ပြင့္လင္းလာတဲ့ တုိင္းျပည္မွာ ႀကီးျပင္းလာရေတာ့ သူတုိ႔မွာ လက္လွမ္း မီတာေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့။ က်မတုိ႔မွာက ဘယ္ေလာက္မွ မရွိတဲ့ ကာလေလးကေန စေလ့လာေနရတာေတြ ျဖစ္တာေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တခုက ဒီႏုိင္ငံမွာ သင္တန္းေက်ာင္းေတြ၊ အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြ ျပည့္စုံမႈ ဘာမွမရွိေသးဘူး။ ေနာက္တခုကလည္း ျမန္မာကားက တကမာၻလုံး ေစ်းကြက္မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ပရိသတ္ကုိပဲ ရည္ရြယ္ ရတာေပါ့။ ၾကည့္တဲ့ ပရိသတ္ ဘာႀကိဳက္လဲ၊ ႀကိဳက္တာေလးကုိပဲ သြားေနရတယ္။ သူ႔ဆီက ပုိက္ဆံရခ်င္တာကိုး။ အဲဒီမွာတင္ ဒုကၡေတြ ေရာက္ကုန္တာ။ အဲဒါေၾကာင့္ တျပည္လုံးဗဟုသုတ ႂကြယ္၀ဖုိ႔လုိအပ္တယ္။
ေမး။ ။ က်မဆုိလုိတာက ေတာ္တဲ့မိန္းကေလးေတြလည္း မရွိဘူးမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္လည္းေတာ္တယ္၊ လွလည္းလွတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး၊ မင္းသမီးေတြက အဲဒီလုိ မျဖစ္သင့္ဘူးလား။
ေျဖ။ ။ က်မတုိ႔ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ္တဲ့အမ်ဳိးသမီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ အနီးကပ္ စကားေျပာမိတဲ့ အခါတုိင္းမွာ သူတုိ႔မွာ ေတြ႕ရတာေလးက တဘက္မွာ တဘက္ကမ္းခတ္ေအာင္ ေတာ္ၿပီး
က်န္တဘက္မွာ တဘက္ကမ္းခတ္ေအာင္ သူမသိတဲ့ အရာေလးေတြ ရွိေနတယ္။ သာမန္ေလးေတာင္ သူသိသင့္တဲ့ ဟာေလးေတြကို သူေမ့ေနတယ္။ ဒါက Balance ေအာက္ေနတယ္လုိ႔ က်မထင္တယ္။ အဲဒါက က်မတုိ႔တုိင္းျပည္ရဲ႕
ပညာေရးနဲ႔ပဲ ဆုိင္တယ္ရွင့္။ က်မတုိ႔တုိင္းျပည္မွာ ကေလးေတြကုိ ငယ္ကတည္းကစၿပီး ပညာေတြအမ်ားႀကီး သင္ေပးဖုိ႔ လုိတယ္။ လူမႈဆက္ဆံေရးနဲ႔ ျပဳမူတဲ့ အျပဳအမူကအစ သင္ခန္းစာေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။ စကားေျပာတာက အစ၊ အေတြး အေခၚက အစ တေယာက္ေျပာေနတုန္း ျဖတ္ေျပာတာက ရုိင္းတယ္ဆုိတာ သူတုိ႔ သိခ်င္မွလည္းသိတာပါ။ တခါတေလ
လုေျပာခ်င္ရင္လည္း ေျပာေနတာပဲ။ အဲဒါက ဗဟုသုတေတြေပါ့။ ဒီလုိမ်ဳိးေလး သိဖုိ႔ဆုိတာကုိ အမ်ားႀကီး လုပ္ရအုံးမွာ။
ႏုိင္ငံျခားသား တေယာက္နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ေတြ ဘယ္လုိလုပ္တာလဲ ဆုိတာကုိ ၿပီးၿပီးေရာ ေျပာလုိက္ရင္ေတာ့ မသိလုိက္ဘူးေပါ့။ ေသခ်ာေလ့လာၿပီး ေျပာလုိ႔ရွိရင္ ေလ့လာစရာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ က်မတုိ႔တုိင္းျပည္မွာ အမ်ားႀကီး ေနာက္က်ေနတယ္။ ဒါက တုိင္းျပည္တခုလုံးနဲ႔ က်မတုိ႔က ၿခံဳေျပာတာ။ ပညာေရး အသတ္ခံရတာကစၿပီး တုိင္းျပည္တခုလုံး
ခၽြတ္ၿခဳံက်တယ္လုိ႔ပဲ က်မျမင္တယ္။
ေမး။ ။ အခုျမန္မာျပည္မွာ မႈခင္းဂ်ာနယ္ေတြပဲ အားေကာင္းလာလုိ႔လား၊ စာေပစိစစ္ေရးပဲ မရွိေတာ့လုိ႔လားမသိဘူး၊ အရင္ထက္ စာရင္ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ လိင္အၾကမ္းဖက္တဲ့ ကိစၥေတြ ပုိၿပီး ျမင္လာ ၾကားလာရတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ကေလးေတြကုိ
အဓမၼက်င့္တဲ့ ကိစၥေတြ၊ ေနာက္တခုက တရုတ္နယ္စပ္ ေဒသေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ေရာင္းစားတဲ့၊ လူကုန္ကူးတဲ့ ကိစၥေတြ။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက အခုေနာက္ပုိင္း ပုိပုိၿပီး ၾကားလာရတယ္။ အဲဒီဟာေတြ အေပၚမွာေရာ အစ္မက အမ်ဳိးသမီး တေယာက္အေနနဲ႔ ဘာေျပာခ်င္သလဲ။ ဘယ္လုိျမင္လဲ။
ေျဖ။ ။ အဲဒါ တုိင္းျပည္စီးပြားေရးက ခၽြတ္ၿခဳံက်လာေတာ့ ငါးစာကုိပဲ ျမင္တယ္၊ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကုိ မျမင္ၾကဘူးဆုိတဲ့ သေဘာေတြလည္း ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ဒီကေလးေတြ Abuse လုပ္ခံရတဲ့ကိစၥက အေမေတြ ပညာအားနည္းတာလည္း ပါတယ္။ ပညာဆုိတာ ေက်ာင္းအတန္း ပညာကုိ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ အျပင္ဗဟုသုတ ဘာျဖစ္ႏုိင္လဲ ဆုိတာ လာဘ္ မျမင္တာေပ့ါ။
က်မေျပာမယ္။ မိန္းကေလးမွ Abuse လုပ္ခံရတာ မဟုတ္ဘူး၊ ေယာက်္ားေလးလည္း လုပ္ခံရႏုိင္တာပဲ။ ေယာက်္ားေလး အခ်င္းခ်င္းလည္း ဇယားေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ မိန္းကေလး အခ်င္းခ်င္းလည္း ရွိတယ္။ ဒါေတြက ဘယ္လုိလုပ္ရင္ ဘယ္လုိ အႏၱရာယ္ ျဖစ္ႏုိင္သလဲ ဆုိတာ အုပ္ထိန္းသူက ဗဟုသုတ အၾကားအျမင္ အမ်ားႀကီး လုိအပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတုိ႔ တုိင္းျပည္မွာ က်ေတာ့ အဲဒါ ၾကားျမင္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ၊ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ စီးပြားေရးနဲ႔ လုံးျခာလုိက္ေနရတယ္။ အဲဒီလို ကိုယ့္ကေလးကုိကုိယ္ လွည့္မၾကည့္ႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနရတာေၾကာင့္၊ တုိင္းျပည္ စီးပြားေရး က်ေလေလ၊ ဒါမ်ဳိးကိစၥေတြက မ်ားေလေလ ျဖစ္မွာပဲ။ NGO ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚလာတဲ့ ကိစၥေတြကလည္း လုိအပ္လုိ႔ ေပၚလာတာပဲေလ။ ေနရာတုိင္းမွာ အမ်ားႀကီး လုိေနတာကုိ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး သြားေျပာရင္ေတာ့ က်မတုိ႔ဟာ ႏြားလွည္းနဲ႔ ကားနဲ႔ သြားယွဥ္ေနသလုိ၊ အေမာင္းၿပိဳင္မလား၊ ၀င္တုိက္တာ ၿပိဳင္မလား၊ ဘာၿပိဳင္မလဲ၊ ဘာမွၿပိဳင္လုိ႔မရတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္ေနတာေပါ႔ေနာ္။ အဲဒီလုိမ်ဳိး ယွဥ္ေျပာဖုိ႔ မတရားဘူးလုိ႔ပဲ က်မထင္တယ္။ က်မတုိ႔ လုိအပ္တာေတြကုိ ဘယ္လုိကူႏုိင္မလဲ။ ကုိယ္မေသခင္မွာ တတ္ႏုိင္တာေလးေတြပဲ လုပ္သြားၾကရမွာေပါ႔။ က်မတုိ႔လည္း ဘာပညာမွ လက္လွမ္းမမီဘူး။ မီသေလာက္ အခုအခ်ိန္မွာ လွမ္းေနရတုန္းပဲ။ ရသေလာက္ေ၀ေနၿပီး တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီရမယ့္ အဆင့္ေလာက္နဲ႔ပဲ သြားေနရမွာပဲ။
ေမး။ ။ အစ္မတုိ႔ ရုပ္ရွင္ အသုိင္းအ၀ုိင္းမွာေရာ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီး ခြဲျခားတဲ့ကိစၥမ်ဳိးေတြ ရွိလား။
ေျဖ။ ။ က်မတုိ႔က ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဆုိေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းကကုိ ေယာက်္ားဆုိရင္ ဘုန္းျမင့္တယ္ဆုိတဲ့ အသိပညာနဲ႔ ႀကီးျပင္း လာခဲ့ရတာေပါ့။ အလုိအေလ်ာက္ ေနရင္းနဲ႔ကုိ Respect ေပးၿပီးသားပဲ။ ဒါကေတာ့ က်မဆုိရင္ ဇာတ္ပုိ႔ ဇာတ္ရံ မင္းသား သရုပ္ေဆာင္ေတြကုိ မေျပာနဲ႔၊ စက္အဖြဲ႔က လူေတြကုိလည္း နာမည္ကုိ က်မထက္ ဘယ္ေလာက္ငယ္ငယ္ ‘ကို’ တပ္ေခၚတယ္။ က်မကေတာ့ ေယာက်္ားမုိ႔လုိ႔ သူ႔ကုိ အသားေပးၿပီး ေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ ယဥ္ေက်းမႈအေနနဲ႔ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ရင္းႏွီးခင္မင္မႈအေနနဲ႔ သူၾကားရတာ နား၀င္ခ်ဳိေအာင္ ေခၚတဲ့သေဘာပါ။
မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီးက က်ေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာ သြားျဖစ္လဲဆုိရင္ ေစ်းကြက္မွာ မင္းသားနာမည္ ေျပာရေလာက္တဲ့ ေစ်းကြက္ ျဖစ္တယ္။ ဥပမာ – ဦးေက်ာ္ဟိန္းကား ဘယ္ေလာက္၊ ေက်ာ္သူကား ဘယ္ေလာက္၊ စုိးသူကား ဘယ္ေလာက္ေပါ့။ စသျဖင့္ သူ႔တန္းနဲ႔သူ သူ႔ေစ်းက ေပါက္ၿပီးသား။ မင္းသမီး ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ဆုိတဲ့ ေစ်းကြက္မရွိဘူး။ က်မ အထင္ကေတာ့ အမ်ဳိးသမီး ပရိသတ္ ပုိမ်ားလုိ႔ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ သူတုိ႔ႀကိဳက္တဲ့ မင္းသားေတြကားမွာမွ အမ်ားစုႀကိဳက္တဲ့ ဒါရုိက္တာပါရင္ ေစ်းေလး နည္းနည္း တက္တာေပါ့။ သူတို႔ႀကိဳက္တဲ့ မင္းသမီးဆုိရင္ ေစ်းနည္းနည္း ပိုရတာ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဒါရုိက္တာ ရုိက္တဲ့ ကားဆုိရင္ ေစ်းဘယ္ေလာက္ ဆုိတာမရွိဘူး။
ေမး။ ။ အစ္မက အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတလည္း မ်ားေတာ့ နည္းနည္း ထပ္ေမးခ်င္တာက ရုိက္ကြင္းမွာ အစ္မကေတာ့ မင္းသမီးႀကီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒါရုိက္တာကပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မင္းသားမင္းသမီး ေတြကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေလးစားမႈ ရွိမွာပဲေလ။ အစ္မ အေနနဲ႔ ၾကည့္ရင္ေတာ့ မိန္းမေယာက်္ား မခြဲပါဘူး ဆုိတဲ့ဟာမ်ဳိးျဖစ္မွာပဲေပါ့။ တျခားလူေတြေကာ ဥပမာ – ရုိက္ကြင္းမွာ မိန္းကေလးေတြကုိ ႏႈတ္အားျဖင့္ ေစာ္ကားေႏွာက္ယွက္ ေျပာဆိုတာမ်ဳိးေတြ၊ ပါးစပ္သရမ္းတာ မ်ိဳးေတြေပါ့၊ အခုအခ်ိန္အထိ ရွိေနေသးလား။
ေျဖ။ ။ ေၾသာ္ … ျဖစ္ႏုိင္တာေပါ့။ အမ်ားႀကီးရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို အႏုပညာ ေလာကမွာက ေျပလည္ေအာင္ လုပ္တဲ့သူက အလုပ္လုပ္ရၿပီးေတာ့ မေျပလည္ရင္ ကုိယ့္ထမင္းအုိး ထိခုိက္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကေလးမေလးေတြ ခမ်ာမွာလည္း အဆင္ေျပေအာင္ ေျပာဆုိ ဆက္ဆံရတာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ မခြဲဘဲ နင္ငါ႔ကုိ ႏွိမ္တာပဲ၊ ငါဒါမ်ဳိး မခံႏုိင္ဘူးဆုိၿပီး သြားစြာေနျပန္ေတာ့လည္း၊ စြာလုိ႔မရတဲ့ တျခား အေၾကာင္းတရားေတြ ကလည္း သူတို႔ခမ်ာ ရွိျပန္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ကုိ သူမ်ား ရုိေသမႈရခ်င္ရင္ သူမ်ားကိုအရင္ ရုိေသလုိက္လုိ႔ပဲ အႀကံေပးတတ္တယ္။ ေလာေလာဆယ္လည္း အဲဒီလုိ အႀကံေပးလုိ႔ပဲရတယ္။
ႏွိမ္တုိင္း ျပန္ၿပီး မတုံ႔ျပန္ဘဲနဲ႔ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေလးနဲ႔ပဲ ျပန္တုန္႔ျပန္ေတာ့ လုပ္တဲ့သူက တခါႏွိမ္မယ္၊ ႏွစ္ခါႏွိမ္မယ္၊ သုံးခါေလာက္ က်ေတာ့ အားနာလာမယ္။ ကုိယ္ကေတာ့ သည္းခံတဲ့ဘက္က အရင္သြားရမွာပဲ။ ေစ်းကြက္အရေရာ၊ လုပ္ငန္းသေဘာသဘာ၀ အရေရာ ကုိယ္က မာႏုိင္တဲ့ အေနအထားမရွိတဲ့ အတြက္ေပါ့။ အားလုံးကုိ ေျပလည္ေအာင္ ဆက္ဆံ ရတဲ့ သေဘာသဘာ၀ ကလည္း ရုပ္ရွင္ေလာကမွာရွိတယ္။
ေမး။ ။ အမ်ဳိးသမီးေတြ လမ္းသြားရင္ ႏႈတ္အားျဖင့္ စေနာက္တာေတြ၊ လက္အားျဖင့္ ေႏွာက္ယွက္ေစာ္ကားတာေတြ
ရွိတဲ့အေပၚ အမ်ဳိးသားထု ကုိေကာ ဘာေျပာခ်င္သလဲ။
ေျဖ။ ။ က်မတုိ႔တုိင္းျပည္က လူတေယာက္ကုိ အဲဒီလုိ ေျပာတာ သိပ္ရုိင္းတယ္။ သူမ်ား စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္တာဟာ ကုိယ္သိပ္ရုိင္းေနတဲ့ အျပဳအမူကုိ လုပ္ေနမိပါလားဆိုၿပီး ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ရွက္တတ္မွ ရမွာပါ။
အဲဒီလုိ ရွက္တတ္တဲ့ အသိပညာေတြ အမ်ားႀကီး လုိေသးတာေပါ့။ အဲဒီလုိပဲ ေယာက်္ား မိန္းမမွ မဟုတ္ဘူး၊ မိန္းမ တေယာက္ရဲ႕ အျပဳအမူကလည္း ေယာက်္ားတေယာက္ အတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ၊္ တျခားမိန္းမ တေယာက္ေယာက္ အတြက္ ျဖစ္ျဖစ္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားရင္ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိယ္ ရွက္တတ္ေအာင္ ပညာေပးရမွာေတြ အမ်ားႀကီး လုိေသးတယ္။
တခါတေလေတာ့ ကုိယ္လုပ္လုိက္တဲ႔ အျပဳအမူေတြဟာ ကုိယ္တိုင္ေတာင္ ရုိင္းမွန္းမသိတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။
က်မတုိ႔ ေဘးကၾကည့္တဲ့ သူေတြက ဒီကေလးက အရမ္းရုိင္းပါလား၊ သူ႔ကုိသြားေျပာရင္ ကုိယ့္ကုိ ျပန္ထုိးသြားတာပဲ ရွိမယ္။ က်မတုိ႔တုိင္းျပည္မွာ ပညာေရးကို အသတ္ခံထားရၿပီး လုံးလည္ခ်ာလည္ လုိက္ေနတာေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတယ္။
အခုအခ်ိန္က ဒီမုိကေရစီဆုိၿပီး ဒီမုိကေရစီကုိ ေသခ်ာနားမလည္ဘဲ၊ လြတ္လပ္ရမွာပဲ ဆုိၿပီး တဘက္လူ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာေတြ ကုိယ့္မွာ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတာ သိသင့္တယ္။ ဒါကအစုိးရနဲ႔ပဲ မဆုိင္ဘူး၊ တုိင္းသူျပည္သား အားလုံး၊ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသား အားလုံးနဲ႔လည္း ဆုိင္တယ္။ ပညာေတြအမ်ားႀကီး ေပးၿပီး အခ်ိန္ယူရဦးမယ္။ က်မတုိ႔က ပညာေပးၿပီး သင္တန္းဖြင့္လည္းပဲ စီးပြားေရး လုပ္ေနတဲ့သူေတြက မအားဘူး၊ မလုပ္ႏုိင္ဘူးဆုိရင္ ဘယ္လုိလုပ္လုိ႔ ရမလဲ။ က်မတုိ႔တုိင္းျပည္က စနစ္တက်ႀကီး ပ်က္ယြင္းေနေတာ့ ကုိင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ခက္မွာေလ။ က်မတုိ႔လည္း အသက္ရွိသေရြ႕ လုပ္ရဦးမွာပဲ။
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ဦးေဆာင္ဖုိ႔က ဘယ္လုိမွမလြယ္ဘူး။ အေမစုလုိ အမ်ဳိးသမီး ဦးေဆာင္တာေတာင္ အထင္လြဲတဲ့သူေတြ
အမ်ားႀကီး ရွိေသးတာပဲ။ က်မတုိ႔လုိ ေျခစာမႈန္႔ဆုိတာ ဘယ္လုိမွ စာရင္းမရွိဘူး။ ကုိယ္ႏုိင္သေလာက္ ကူမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကုိ ေလွ်ာ႔ထားဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္။ စိတ္မေလွ်ာ႔ထားရင္လည္း ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ လဲေသလုိက္ဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္။ ။
ဧရာ၀တီ
